نهفت

خاطرات روزانه:

به روال هر روز از خواب بیدار شدم. کارهای اول صبحم را کردم، حمام صبحگاهی و صبحانه و... آمدم انترنت اخبار را بخوانم. خیلی خبرهاست اینجا. اینطور که از اخبار و احوال دوستان دستگیرم شد ظاهرا دور اول انتخابات تمام شده است. نمی دانم من چرا یک دفعه این قدر از تقویم عقب افتادم. فکر می کردم چند هفته مانده هنوز. همان طور که مقام معظم رهبری ادام الله ظله العالی فرموده بودند، انتخابات سالم بوده است. ظاهراً آقای احمدی نژاد از دور رقابت خارج شده است، و آقایان کروبی و موسوی رفته اند دور دوم. بیخود این همه بدبین بودیم فکر می کردیم احمدی نژاد وضع رای اش خوب است و خدای نکرده ممکن است در آرا دست ببرد. توهم زده بودیم باز دوباره. شکر خدا همه اش نتیجه ی خیالات هورقلیایی ما بود. الان فقط مانده مشخص کنیم کروبی را بفرستیم کاخ ریاست جمهوری یا موسوی را. من که البته از اخبار عقب مانده ام ولی اینطور که برمی آید ظاهراً استراتژی غالب در این مرحله اقناع و جمع آوری رای با فحش است. حقیقتاً که راهبرد بدیعی است. من البته چیز زیادی درباب قوت این راهبرد ندیده بودم. عمیقاً در تحلیل شرایط درمانده ام. بعد این چند سال که علوم سیاسی خواندم، می بینم که هیچ نمی فهمم از اوضاع. تصمیم اکید گرفتم تغییر رشته بدهم بروم یک رشتۀ دیگر.

پس از یک مقدار کلنجار ذهنی که بنویسم یا ننویسم بالاخره نشستم و نوشتم. مطلب یک مقدار به صورت اجمالی نوشته شده. یک مقدارش را بگذارید به حساب احتیاط، یک مقدارش را هم به حساب تنبلی. امیدوارم ابهامات را وقت شما نظر دادید برطرف کنم.
ادامه مطلب

امروز رفتیم مانتاچلو به زیارت مرقد یکی از بنیانگذاران فقید ایالات متحده آقای تامس جفرسون. جفرسون یکی از نویسندگان اصلی قانون اساسی آمریکا، اولین وزیر خارجه، دومین معاون اول رییس جمهور، و سومین رییس جمهور آمریکا پس از جرج واشنگتن و جان آدامز است. جفرسون غیر از اشتغال جدی به سیاست در معماری و اختراعات هم دستی داشته. بنیان گذار دانشگاه ویرجینیا است و بخشی از ساختمان های دانشگاه را هم که معماری بسیار زیبایی دارند خودش طراحی کرده است.

دانشگاه ویرجینیا که جزو پنج دانشگاه دولتی برتر آمریکاست و یکی از زیباترین پردیس ها را در آمریکا دارد در شهر شارلوتسویل واقع شده و مانتاچلو هم منطقه است در حوالی شارلوتسویل. مانتاچلو جایی است که خانه و مزرعه ی جفرسون در آن جا بوده.

در این بازدید چند ساعته دو نکته جالب بود برای من. اول اینکه شواهد به جا مانده و توضیحات راهنما نشان می داد جفرسون چه میزان انسان باهوش، با استعداد و دقیقی بوده است، و البته بیخود نیست که ایالات متحده با چنان بنیانگذارانی اکنون در چنین مرتبه ای قرار گرفته. مثلا یکی از نکات جالب این بود که بین مانتاچلو و ساختمان روتاندا در دانشگاه ویرجینیا حدود نه و نیم مایل فاصله است. روتاندا ساختمان اصلی دانشگاه است که جفرسون طراحی اش کرده و سقفی گنبد شکل دارد. حالا نکته جالب اینجا بود که میان درختان انبوهی که خانه ی جفرسون را فراگرفته بود یک حفره باز بود. اگر روی تراس می آمدی و در نقطه ای خاص قرار میگرفتی از آنجا می توانستی روتاندا را ببینی. ظاهرا جفرسون آنجا می ایستاده و با تلسکوپ اش از دور بر کار ساخته شدن ساختمان نظارت می کرده.

جفرسون مبتکر اصلی ماده ای در قانون اساسی است که اعلام میکند همه ی انسان برابرند و حق بهره مندی از آزادی و چیزهای دیگر دارند. هم چنین جفرسون به صراحت در نوشته های اش آورده که برده ها باید آزاد بشوند. با این همه جفرسون در طول زندگی اش در مجموع حدود ششصد برده داشته است، و برعکس همقطارانش مثل واشنگتن و آدامز که بسیاری از برده هایشان را آزاد کردند، جفرسون بیش از هشت برده را آزاد نکرده. نکته ی جالب این بود که راهنما تمام این ها را با جزییات می گفت و هیچ تلاشی در پوشاندن تضادهای جفرسون نداشت. سعی نمی کرد از جفرسون قدیس بسازد. بخشی از تور اساسا شرح حال زندگی روزانه ی برده های جفرسون بود و نحوه ی رفتار جفرسون با آنها. سخنان راهنما را می شنیدم و با خودم فکر میکردم که اینها چطور بنیان گذارشان را تصویر می کنند و ما چطور.